Zozo, al tijdje geleden dat ik nog iets van me laten horen heb éé. Wel, hier het volgende verhaal ;-).

Ben vorige week dinsdag begonnen met m'n stage. Eerst afspraak met lerares van de school en dan... spanneeeeeeend... naar m'n stageplaats. Eerst via een ommetoer naar het labo (stagairs mogen dienstlift niet gebruiken, flauw wi). Toen ik daar aankwam, was de eerste persoon die ik zag, Irja, verantwoordelijke voor de studenten. Ik kreeg eerst een rondleiding van haar in het labo microbiologie. Amaj, is da groot, 5 keer zo groot als de labo's in 't AZ en in St.-Jozef, een volledig verdiep. Als ze mij dan beetje meer cijfers gaven, viel ik nog meer achterover 400urinestalen in een dag, waar dak er in Oostende mss 50 waren. Ik liep zo voorbij alle werkposten en zag iedereen zo staren met een blik van: Aha, gij, gje ziet dien buitenlander, kom maar niet te dicht in m'n buurt. Best grappig, maja, da was eerste indruk, ‘t is echt zo niet.
Met Irja moest ik een hele dag samenwerken. Was niet van de poes wi, haar Engels is nie echt wa dat het moe zijn, maja, ‘t ging wel. Volledige dag heeft ze me veel uitleg gegeven en met onze handen, voeten en tekeningetje kwamen er wel. In de namiddag moest ik alleen werken, dusja, twas chill, m'n eerste dag, ‘k had er een goed gevoel bij.

Volgende dag had ik een andere mentor (Taru) die ik voor 2 weken bij me heb, op urine-culturen (das niet zo vies lik ofda je denkt wi). 'K was al een beetje begonnen en dan kwam Taru, jeetje, zo'n actief mens van 40-50jaar. ‘K dacht eerst dat een Hollandse was, alles int oranje: oranje bril, flashy oranje crocks, oranje lanyard, oranje Polar-horloge, oranje T-shirt en rost haar. Echt, meer oranje dan da, kan niet. Beetje later vroeg ze dan zelf: ‘heb je al gemerkt dak graag oranje zie??' en mijn antwoord was: 'aaaja, nu je het zegt'. Ma echt, Taru is zalig om mee samen te werken. Haar Engels is goed, op sommige woorden kunnen we wel niet komen, maar dan gebruiken we Google-Translator. We kunnen echt goed samen werken. Ze geeft me ook heel veel info over m'n eindwerk en zoekt zelf de dingen op, ik moet het niet meer doen, hoe handig is da nie...

Naarmate dak daar langer ben, begint iedereen beetje per beetje meer durf te hebben om Engels tegen me te praten en de dokters ook. Tijdens koffiepauzes vertalen ze soms dingen in het engels, over wat ze praten. Soms vragen ze dan ook eens naar België en waar dak woon en waar da ergens ligt. Taru heeft zelfs m'n adres gevraagd en heeft de hele westhoek gescreend op Google earth. Haar eerste indruk was: zo weinig bossen en meren bij jullie, enkel maar akkers :-D.

Der zijn hier wel enkele groooote verschillen met België hoor op de werkvloer.
- Ze vieren hier geen verjaardagen, maar naamdagen en brengen koekjes of taart mee naar koffiekamer.
- De dokters zijn hier in de gewone omgang evenwaardig dan de laboranten. Ze dragen ook gewone T-shirts met een afgebleekte jeansbroek daaronder. Ze noemen hier de dokters met hun voornaam en zelfs met bijnaampjes. Echt, veel betere sfeer dan in België.
- Hun middagbreak begint hier al om 10h30, ‘k verschoot nog niet redelijk. Dacht zo bij mezelf: thuis is het nu nog maar 9h30 en ik eet nu al poteten :-D. Om kwart na 11 beginnen ze dan terug ongeveer.
- De melkveehouders doen hier echt goeie zakens, heel veel Finnen drinken melk bij hun middagmaal.
-En' t geestigste van al, om 15h heb ik al gedaan :-D, na 7uur werken met lunchbreak inbegrepen
Hoe zalig kan een stage in Finland wel niet zijn... :-D

Dit weekend ook eens naar de sauna geweest. Het is een publieke sauna, bij het meer. Echt, zaaaalig. Voor 4,5euro mag je zo lang blijven als je maar wil. Het is wel niet zo luxueus als hier in België. Het is een grote houten hut van ongeveer 7 op 10, waar iedereen rechtop zit. Het kan er, als je boven zit tot 150 graden worden. Er zijn mensen die iedere dag komen en er een sport van maken om zo lang mogelijk te blijven zitten en om de 30seconden 3 pollepels water op de stenen gieten. Als die echte toekomen wordt het pas heet. Maar dan, achter 10 minuten zweten kwam het tofste. De afkoeling: een duik in het bevroren meer, alléja, duik, gewoon keer tot aan je nek in da water en zo rap mogelijk weer uitkomen, want je bent héééél bevangen door het koude water en je moet achter lucht snakken. Ik neem altijd een touw vast om me terug naar de trap toe te trekken want zwemmen lukt me echt niet door de koude. Die echte, die iedere dag komen, gaan dan eens op hun gemak 3m verder zwemen en keren dan eens op hun dooie gemak terug, de zotten... Na de frisse duik nog 10 minuutjes buiten zitten om af te koelen en dan terug in de sauna. Dit moet je zo 5 keer doen en zou zeer goed zijn voor de gezondheid en voor je velletje.

En eigenlik, mis ik Eline enorm...

Zo, je weet nu terug iets meer. Tot het volgende verhaaaaaal...

Groetjeeees