Het vertrek
Zonet opgestegen uit Zaventem, zit me nu op de vlieger te vervelen, dacht bij mezelf, kga laptop eens bovenhalen.
Eline, mama, papa en ik zijn samen, om 5h30 vanuit Gistel vertrokken, natuurlijk zaten we in de ochtendspits, file à volonté, maar we waren op tijd vertrokken en hadden tijd in overschot. Eenmaal aangekomen, valies afgegeven, die 5kg te zwaar woog (30,5kg). Dan hebben we maar naar het restaurant geweest en nog een ontbijtje genuttigd. Kreeg bijna niks door m'n strot, echt, alsk Eline zag kijken naar me, dacht ik bij mezelf, welke domme kloot benne kik :-P. Tijdens ons ontbijtje, kwam den Yves ook nog toe, om me uit te wuiven en om Elinetje beetje te troosten, ze heeft het nodig.
En dan... 5 na 9, het grote moment, de Niels moet weg, alleen, de wijde wereld in, naar de kou. Man, da was zwaar, echt zwaar. Dan weet je pas hoe veel je van iemand houdt en welk klein hartje ik eigenlik wel niet heb (de tranen rollen alweer van m'n wangen en de meneer aan de andere kant van de gang kijkt ma raar wi, ja hupla, zeg het ma aan je vrouw, mevrouw ook nog ki raar kijken, subtiliteit is ook hun sterkste kant niet :-P). Ze staan daar allemaal op een rij: Eline, Yves, mama en papa en denk je van, ok, van jullie moet ik echt afscheid nemen. Eerst was Elinetje aan de beurt, we werden bijna alle twee geplet door elkaar, zo'n dikke knuffel. En ik heb ze nog maar net vast en daar komen ze, de tranen, spontaan, uit het niets, niet tegen te houden. Ik hoorde haar ook snikken, en dan breek je nog meer. Volgende is mama, ze staat daar ook al met rode, tranige ogen, kmoe zeggen, kheb haar nog nooit zo'n knuffel gegeven. Papa dan ook nog, Yves ook nog nen stevige hand geven, en dan terug naar Eline en dan denk je echt van, kga je voor paar weken moeten loslaten.
Ok, tis tijd, ik moe weg, allemaal, en recht door naar de douane, wou zoveel mogelijk achter me kijken, maar tprobleem is dat er paaltjes in de weg staan en da je verplicht bent om voor je te kijken, als je ten minste de vloer niet van op een cm wil zien. Douane, check check, doorlopen en dan komt de draai, nog laatste keer zwaaien en dan zijn ze weg. Vanaf dan is het knop omdraaien en doorlopen, anders kom je te laat. Dan kom je aan de handbagagecontrole, lange rij en denk je van shit... maja, tvlot nog redelijk goed, 2 bakjes vullen, zakken legen, door da gat en dan zie je op tschermpje je zak liggen, die meneer kijkt, kijkt beetje dichter, en denk je van... shit, wa nu. 1 van die venten komt,' is da jou zak? Wil je eens open maken?', dan denk je van lap... 'Hebt u laptop mee misschien?' Ok, geruststelling, tis maar voor de laptop, 1 probleem, de laptop zit vanonder, alles uit de valiesje en je ziet de meneer dan naast je kijken van: 'gij crimineeeeeeel'. Maja, alles was dan geregeld, alles terug in valiesje en doorlopen. Just alsk wil vertrekken wordt diezelfde meneer da raar keek gefouilleerd en denk ek bij mezelf 'phah, sukkelaar, van mij wast zo erg wel nie wi'. Ik kijk op m'n horloge, shit, thuis vergeten, kijk op m'n gsm en zie dat ek binnen 4 minuten aan m'n gate moe zijn, oneee, huppel huppel, lopen door zaventem, recht naar gate 47. 'ja meneer, tis aan 46 da je moet zijn' in haar gebrekkig Vlaams. Hup, naar gate 46, aanmelden en dan: 'ja, je mag nog half uurtje wachten'. Dan denk je van, 'waarom zetten ze dan op d papier dak hier nu moet zijn' (momentje, kword gestoord door hostesse, wat dak moe hebben om te drinken,'ne cola please', m'n eerste woorden Engels).
Ok, gate gaat open, instappen, vliegtuig vertrekt. Eerste kwartier zat ik gelik op een roetsjbaan, tijdens het opstijgen draai langs hier, dan weer langs daar, m'n hoofd draaide lik nen tol, maja, nu goed op rechtdoor, alles gaat goed en dan hoor je de piloot babbelen. 'Shit, welk taaltje is da begot, zweeds??? Fins???' Twas in elk geval niet te verstaan en denk je bij jezelf, ik ga da 3 maand moeten aanhoren :-D, super.
Ok, kga m'n batterij van m'n laptop nie te veel belasten, kga hem toe doen en in boek lezen van VDB. Het ergste is gepasseerd, afscheid nemen en vertrekken, nu vooral denken van, ik ga ze vlug terug zien en kga me daar ook amuseren :-P. Kga zo veel mogelijk via die blog hier, iets van me laten horen, zoda jullie ook van iets weten.
Groetjeeees!!!
Reacties
Reacties
*Vind ik leuk*
Ben ik even verschoten van de gevoelige kant van onze Niels, maar ik kan er volledig inkomen :) Tis niet gemakkelijk, surtout niet het eerste moment, maar dat komt wel goe. E keer dat alles vlot verloopt, zul je je snel thuis voelen in Finland. Michiel heeft al besloten om er te blijven zelfs ;) Ha!
Kop op en vééél plezier.
x
leuk ,heb genoten van je schrijftalent
groetjes
Metje Trompetje
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}