M'n vlucht naar Stockholm ging zeer goed. Vriendelijk op het vliegtuig en zonder vertraging aangekomen op Arlanda. Daar zat ik dan voor ongeveer een uurtje. Het is een zeer groot vliegveld. Heb in die tijd gezocht naar een horloge, maar die waren allemaal lelijk en ouderwets, kga m'n verblijf in Tampere wel verderzetten zonder horloge. De honger kwam op, in de terminal zijn er veel tearoomachtige dingetje. Heb het dan maar veilig gespeeld, en gekozen voor een lasagna. Das altijd lekker. Kwam aan dat buffet, oei, dat zweeds taaltje, nie te verstaan. ‘Heihei, bla bla bla'. En ik gewoon:' nen lasagna please and a coca cola'. 10 minuten later stond het er al. Man, da was vlug op, had echt grote honger. Heb dan nog beetje rondgelopen door de terminal en dan naar de juiste gate, richting Tampere. Kwam aan de gate, zo'n 20 man, stond klaar om ook naar daar te vliegen. Om naar het vliegtuig te moeten, moesten we een busje nemen, die ons naar het toestel bracht. Ik moest dus een meter of 3 wandelen om op die bus te stappen, toen voelde ik voor het eerst de winterse temperaturen van het hoge noorden en amaj, twas koud wi, en op die bus ook, da zijn temperaturen waar dak aan gewend moe raken. Als ik daar aankwam, zag ik het staan. De saab 2000, mijn vliegtuigje, klein ding, met nog propellors. Dacht da saab luxueuze cabrio's waren, maar da vliegtuigje toch nie wi. Als we opstegen, lawaai da da maakte, man, nie te doen. Maja, alst geen veilig ding was, zou ek der nie op mogen, had er dus wel vertrouwen in. Zo vertrok ik, in da ding, naar Tampere. Op da vliegtuig kreeg ik een beetje m'n rammetje en ben dan maar in slaap gevallen. Een tijdje later kwam ik wakker, door de ‘ping' dak hoorde om m'n gordel trg aan te doen.

Beetje later landde ik dan in Tampere. Kzag het vliegtuig dalen op en witte landingsbaan. Dacht zo bij mezelf: ‘amaj, tis topen dat ie daar nie op begin te slippen'. Maja, alles ging goe en als het vliegtuig stil stond, middn op den tarmak, mochten we uitstappen en gewoon in ons eentje wandelen naar het gebouw. Man, is da nen klein vlieghaventje. Ik kom daar binnen en zag daar 1 bagageband van mss 5m lang. 2 minuten later kwam m'n bagage aan. Da was een moment van opluchting. Als ek m'n rode koffer van 30,5 kg zag aankomen. En dan... da opheffen, best dat er wieltjes aanhangen en zo wandelen naar de uitgang. Als ik aan de uitgang kwam, zag ik daar 2 blonde meistjes die zo keken van: ‘zou da hem zijn???'. En ik zo: ‘Hi, I'm Niels from Belgium'. Ze begonnen direct terug te babbelen en vroegen hoe m'n vlucht was enzo. 1 van die studenten ging om haar auto en we propten alles er in, want twas maar een kleintje wi, nen Toyotatjen. Zo vertrokken we richting m'n appartementje. Op van die met ijs bevroren autostraden (zonder file). Ik keek rond me en zag een groot wit landschap, oo zo mooi. De studentjes vroegen zo beetje wa dak deed enzo. Kwas blij dat ze beetje tegen me babbelden, anders zou er beetje rare spanning hangen. Als ze tgn elkaar bezig aant praten waren, was het in het Fins en dacht ek zo: ‘miljaaaaar, waarom enk nie voor Groningen gekozen, kzou der dan iets van verstaan ?' Maarja, als je da landschap toen zag, was m'n gedacht weer helemaal anders.

Een kwartiertje later kwamen we aan bij m'n appartement. Tzag er mooi uit aan de buitenkant. Tkon ook nie anders, twas 2 jaar geleden maar net gerenoveerd. We kwamen binnen en we moesten naar het vierde verdiep. Vol spanning stond ik in de lift te denken van: ‘hoe zal m'n kamertje er uit zien'. We kwamen op het vierde verdiep aan, en 1 van die blondines ging direct naar de eerste deur. Ze trok de deur open en ze zij dak eerst binnen mocht (Hier ist mss gentlemen first). Kwam zo in gangetje plofte m'n koffer daar en liep direct door naar de kamers. Één slaapkamer, één keuken en één badkamer en toen dacht ek, yesss, da ziet der ier goed uit :-P. Hier wil ek wel leven voor nen maand of 3. Ik begon alles beetje te bekijken, lichten proberen, aan chauffage voelen, etc en zag dat alles goed is. Dan laptop uithalen, internet checken en 1 van die studentes zei dat ze ging bellen naar de verantwoordelijke van de informatica. Na 3 keer door verbonden te worden, vertelde nen vent dat ie hier in kwartiertje ging zijn. In die tijd legde ze een beetje de busverbindingen uit om aan de school te komen en zei ze ook waar ik de volgende dagen naartoe moest, dinsdag, om 13h int school, 2de verdiep. Die school is hier zodanig groot, dat ze plannetje gaf aan me, waar ik juist moest binnengaan om op de juiste plaats te zijn. Ze gaf me terwijl ook een plannetje van de stad, zeer handig, want heb het al veel gebruikt. Daarna checkte ik vlug eens m'n valies. Deed hem open en zag direct dat m'n snoeptaart, die ik de zondag gekregen heb van valerie, nog volledig in m'n valies zat. Heb dan maar het plastiek ervan getrokken en de 2 finse getrakteerd met nen snoeptje en zelf ook maar 1tje gegeten, of 2, of 25, tzijn goedjes :-P. Het volgende dat ik checkte, was m'n fotokader dak van Eline gekregen heb, die was echt belangrijk voor me, want er staan zoooveel mooie foto's op van ons. Ik heb die tussen m'n kleren gestopt, zodat het glas niet zou breken, en oef... nix aan de hand. Hij is nog volledig intact. De 2 finse waren ook superenthousiast met dat kader. Ik toonde direct wie Elinetje is en ze lachten eens met al de foto's. Ze hebben ook m'n survivalpakket gegeven, daarin zitten lakens en keukengerief die zeer goed van pas komen, hier in m'n appartementje.

Daarna moesten ze weg, ze hadden de volgende dag een examen van klinische chemie. (Alsk dinsdag toen vroeg hoe het gegaan was, haddn ze het nie goe gekunnen, te weinig geleerd, sorryyyyyyy :-P). Kwartiertje later kwam de PC man dan. Ik dacht dat informatica-nerdjes goed engels konden, ma hier in Finland nie wi, goeie noene. Ik kon beter m'n Engels dan hem :-P. Die heeft da hier dan ma vlug geregeld en alles kwam in orde. Google verscheen op m'n scherm. Salut meneertje, bedankt voor de info en skype opstarten. Direct naar Eline gebeld. Kwas content om haar te horen. Daarna nog eens naar thuis gebeld en daar was ook alles ok. Kwas blij, en zij ook dat ik goed was aangekomen. Heb dan maar een paar uurtjes op skype gezeten. Toen kwam de honger... 'shit... kheb hier geen eten, wa nu..., kan toch nie op snoep en kraantjeswater leven..., ben dan maar eens naar buiten geweest en daar gezocht naar een winkel. De K-market zeiden de Finse studentjes, maja, twas donker, 8h 's avonds en heb natuurlijk niets gevonden. Uurtje later was de honger echt nie te houden en heb ik maar m'n stoute schoenen aangetrokken. Ben naar m'n buurman geweest. Die was zeer vriendelik en gaf me direct een doosje fishsticks en beetje olijfolie. Die heb ik dan maar vlug gebakken en in 1...2...3 binnengespeeld. Tzijn maar domme fishsticks, maar die hebben echt gesmaakt. Heb dan nog beetje met Eline en mama op skype zitten babbelen en dan maar gaan slapen. Mijn eerste nacht in Tampere.

De dinsdagmorgen moest ik naar de conciërge van het appartement. Waarborg betalen en alles regelen voor huur enzo. Da madamtje was beetje aan de vieze kant, maja, kverstond het wel, die nacht was er enorm veel waterschade in ander appartementsblok en er stond een gezin in de kou en ze moest een oplossing zoeken. Alles was vlug geregeld en kon al vlug terug naar m'n appartmentje. Beetje later ben ik terug op zoek gegaan naar de K-market, en... gevonden. Tis nog een grote supermarkt, waar ze veel hebben. Heb dan maar m'n eerste inkopen gedaan. Hmmmmm... probleem, alles in staat hier int Fins opgeschreven. Heb dan maar beetje op de prentjes afgegaan wat ik allemaal mee moest doen. Broodjes, fishsticks, appels...

Dinsdagmiddag moest ek naar de international office van de school TAMK, daar kreeg ik heel veel uitleg over de stad Tampere en de school. Zo kreeg ik informatie over de busregelingen, waar ik gsmkaart kan kopen, buskaart kan kopen, het Finse schoolsysteem, enz. Ik kreeg ook een rondleiding in de school zelf, zo kreeg ik de computerlokalen, het studentenrestaurant en zoveel meer te zien. Toen ik daar buiten kwam, liep ik daar nog beetje rond en op het moment dat ik naar huis wou vertrekken, zag ik plots in de lift, die Brugse studenten van verpleegkunde. Yess, gevonden, zo per toeval en zo snel al. Heb klaptje gedaan en ze nodigden me uit, om zaterdag naar feesje te gaan, bij hen op hun kamer. Zo, eerste inburgering al gedaan. Daarna ging ik nog eens naar het bureau van TAMKO, een studentenvereniging hier in Tampere. Heb daar m'n survivalpakket betaald en een lidkaart aangevraagd.

Toen ging ik maar terug naart stad, op zoek achter nen busabonnement. Maja, da madamtje van intenational office had verkeerd aangeduid op kaartje en heb het nergens gevonden. Alléja, hebt wel gevonden, maar twas toen al gesloten, ok ja, de volgende dag dan maar é. Kging dan wel nog op zoek naar een R-kioski (gazettewinkeltje). Die R-kioski had ek vlug gevonden, in iedere straat is wel zo'n winkeltje. Daar heb ik een nieuw, Fins gsmnummer gekocht. Dat gsm-nummer kan je vinden op Facebook, als je het nodig hebt. M'n Belgisch nummer ligt nu af en kan je niet meer naar bellen.

Op woensdag moest ek naar Marja Kuparinen, de verantwoordelijke voor m'n opleiding. Met haar heb ik beetje papierwerk doorgenomen. Tzag er allemaal zeer goed uit, we hebben stage overlopen en gekeken wanneer ik op welke dienst moest staan. Alles was zeer goed geregeld. Daarna heb ik nog een rondleiding gekregen, waar de labo's enzo zijn voor m'n stage. Ik mocht ook eens de labo's van de school bekijken. Die zien er zeer mooi uit, en groot. Zoveel microscopen. Ze hebben dan ook 4 keer zoveel studenten dan wij. Ik kreeg ook een locker, waar ik m'n kleren kwijt kan, als ek m'n labotenue moet aandoen. 'Labotenue??? Excuse me...' en ja, we gingen dan ook nog achter nen wit tenuetje, met witte schoenen, dak moe aandoen int labo. Dan liever een laboschort wi, moja... das nu ook nie zo erg, tis gewoon witte broek en wit vestje. Die middag ben ek nog naar tstad geweest, beetje verkend en busabonnement gekocht, nu was het wel open.

Vandaag en gisteren ben ik thuis gebleven. Lang geslapen en vooral veel aan m'n eindwerk verdergewerkt en ook veel op skype gezeten en gebabbeld met Eline en het thuisfront. Wie nog met wij wil babbelen via skype: niels.devisch is m'n gebruikersnaam.

Groetjeeees!!!